Hoi hoi,

Ik ben er weer! Ging onverwachts weer op pad ....

De dag dat ik aan kwam in Sandakanben ik de hele dag op mijnkamer gebleven, hi hi. Moe .. spierpijn. Gelukkig een hotel met eigen douche en toilet en zowaar een tv. Dat kwam goed van pas, heb3 films gekeken opMovie Max, slapen, tv kijken, lezen ... Meer kon ik ook niet. Leuk hoor een berg beklimmen. Dus relax-day en toegeven.

Volgende morgen ging beter en stond al gepakt om naarhetoerang utang rehabilitation center te gaan.Hier wordenoerang utangs die gewond zijn of afgestoten weer sterk gemaakt, zodat sommigeweer terug gezet kunnen worden in de jungle en natuurlijk deoerang utangs die (helaas) daar leven in het opvangcentrum en bekeken kunnen worden.Had de dag daarvoor gelezen over een leukejungle-tour en boot-tour op de rivier Kinabatangan en leek mij wel verstandig om deze alvast te boeken. Hotel even bellen naar de gids, maar morgen en overmorgen geen tour. Wel vandaag! Als ik binnen 1,5 klaar zou zijn, dan kon ik mee ... Zo dan! Leek me zo geweldig, dus gelijk van plan veranderd. Snel kamer in, backpack reorganiseren, zodat ik deze kon achterlaten in mijn hotel, tas inpakken voor de jungle met overnachting in de jungle. Moest wel een bus nemen naar Sepilok (half uurtje) en dan werd ik daar opgepikt door de gids, want hij was al weg, hi hi ....

Ik naar de bus, hij had het allemaal uitgelegd, maar de bus was kapot (voor onderhoud), dus ik moest een locale bus nemen. Locale bus, daar heb ik slechte herinneringen aan in Thailand/Loas. Stopt bij iedere halte en doet er 3 x zo lang over. Maar ik had geen keus, hij zou mij daar oppikken. Dus locale bus in als enige blanke. Ik zit dan niet echt lekker ... waar moet ik er uit .. hoe weet ik hoe lang het nog is ... Heb 3 gevraagd of zij mij een seintje willen geven als ik eruit moest, maar ja .. doen ze dat .... Het zit gewoon niet prettig dan! Om de 30 meter stopt de bus. Gelukkig had ik extra tijd, want ik was razend snel met inpakken en had extra tijd gewonnen. Uiteindelijk na ruim een uur was ik er. Daar stond de gids in een restaurant op mij te wachten. Auto in, en de jungle in. Nog een half uurtje rijden en daar kwam ik aan, bij de rivier in de jungle, prachtige omgeving. De gids vertelde al in de auto dat ik samen met een nederlands stelletje zou optrekken deze 2 dagen, Sander en Yvette. En dat klikte gelijk!

Wat kan ik zeggen deze 2 dagen waren weer van die knijp-mij-eens-even-dagen. Ik zit met een big smile weer na te genieten van de deze tocht.

Eerst een heerlijke lunch bij een lodge in de jungle en toen met z'n 3-en op een bootje de rivier op gegaan. Heerlijk koel briesje .... Prachtige natuur, ontzettend veel soorten bomen. In deze streek leeft de oerang-utang, het is niet een hele grote populatie die zich af en toe laat zien. Maar ja dat blijft een verrassing. Ik heb zo ontzettend veel gezien tijdens die tocht qua vogels, tropische vogeltjes, buizerds, eagles (I can fly higher than an eagle...), hornbills. Dan nogkleine krokodillen, varanendie snel weg kruipen, een python slapend in een boom helemaal in-een-gestrengeld rondom de boom. Enaapjes, de makaks .. zo lachen die aapjes,uren kan je er naar kijken, groot en klein, slingerend van de ene tak naar de andere en super nieuwsgierigs.Helaas zit je op de boot en zou je op deze momenten het vaste land op willen rennen om ze nog dichterbijte zien ... maar ja .. dan rennen ze ook weg ....Een foto maken van bepaalde dieren isniet zo makkelijk, hi hi .... voordat je het weet, zijn ze al weer weg. Alsof ze het weten dat jij net een foto wilt maken. Maar wat een tocht!!! Onze gids, is freelance fotograaf en verkoopt zijn foto's aan een blad Sabah hier in de streek. Super mooie foto's en super geinteresseerd in dieren, natuurlijk ook voor hemzelf om een mooie foto te maken en teverkopen, maar wat een super gids. Geduld ...weet ontzettend veel van de natuur .... doet alle geluiden navan de dieren en communiceert zo met ze. Geweldig! Zijn camera haalt het wel omhele goede foto's te maken. De nieuwste canon EOS met de grootst mogelijk lens die er is .....Een voordeeltje .. hij maakt ook foto's en stuurt ze naar mij opvan die dag ... dan zie je de dieren wat beter, ha ha ....

Ja en toen ...Sandra, lieve Sandra .. ik weet dat het voor jou een droom is .. ik heb je in mijn gedachten meegenomen hoor deze dag .... IK HEB EEN OERANG UTANG MOGEN ZIEN IN HET WILD ...Dit is wel een bijzondere ervaring moet ik zeggen, juist omdat ze zoooo zeldzaam zijn en het nooit zeker isof je ze gaat zien, inhun eigen leefomgeving.Hoog in een boom,hangend en etende vande bladeren ... Phoeeeee danmaak je echt even een gilletje van binnen hoor!!! De bomen zijn zooo hoog, het is wel moeilijk om hem heel goed te bekijken ... Wist je dat een oerang utang elke dag een nest maakt, is dat wat. Een nest .... Nooit geweten, en aap die een nest maakt ..... Hier zit hij in om uit te rusten en slaapt er. Hij wil iedere dag een nieuw vers nest hebben, met verse bladeren. De bladeren drogen namelijk uit en vindt hij niet lekker zitten.Wat een bak, hijmaakt dus elkedag een nieuwe plek ergens hoog in een boom en veilig.

Hebben ook nog de proboscis monkey's gezien. Hele gekke apen, met een neus dielang en krom is naar beneden (een heksen neus). Funny animals!!! Deze soortkomt alleenop Borneo voor, omdat hij leeft van speciale bladeren die alleen groeien op de bomen hier. Hij moet van heel veel verschillende bomen eten om te kunnen overleven.Super leuke aap om te zien.

Na de boottocht terug naar de lodge en eten aan de river buiten. Jammi Jammi het eten. Toen weer de boot op met grote lampen om het nachtleven te bekijken. Nu weer zoveel vogels gezien, de krokodillen, vuurvliegjes, uilen (heeeeeel veel uilen .... Harry Potter uilen) en een vogeltje die gewoon op zijn tak blijft zitten als je er heen vaart ...De gids gaat dan met de boot naar de tak toe waar de vogel op zit en hij blijft zitten .... Je kan je vingers 2 cm van de vogel af houden en hij blijft nog zitten .. Komt waarschijnlijk door de lamp .. Te gek. Ook wilde katten gezien, die langs de oevers lopen. Night-life in Borneo, weer zo anders als de tocht overdag.

Dan de leuke gesprekken bij de lodge en nagenieten van de prachtige dag en gaan slapen in mijn kamer ... luisteren naar de nacht-geluiden van de jungle ... heerlijk.

Om 06.30op! Ik ging alleen met de gids de jungle in voor een ochtend-wandeling. Prachtige mist over derivier. Borneo wakes up.Na een half uur lopen, hoort de gids een geluid en zegt .. kan een oerang utang zijn ... en ja hoor .. een moeder met kindje op rug .. klimt heel snel naar boven de boom in .... en weg was ze. Zou ik ook doen, je kindje beschermen .. die gekke hol-bewoners op land ook .. weg ermee ... Het was een heel kort moment .. geen foto kunnen nemen .. zo snel ... Zelfs mijn gids niet, ha ha. Maar de herinnering zit in mij!!!

Vanmorgen nog een stukje jungle geprobeerd om de oerang-utangs te zien. Maar neee ... vandaag hadden ze geen zin om zich te laten zien.

Nu weer in mijn hotel en morgen ga ik weer vliegen. Ik had nog graag naar turtle-island gewild, maar moet daar 3 dagen voor wachten, dat gaat mij te veel tijd kosten en de tijd gaat snel. Ik had morgen nog terug kunnengaan naar het rehabilitation center, maar moet je eerlijk zeggen dat de oerang utangs zien in het wild mij zo veel voldoening hebben gegeven, dat ik doorga met verder reizen ... Klinkt raar, maar waar. Daar had ik ze natuurlijk van dichtbij kunnen zien. Ik heb gehoord dat het heel druk is daar, vooral in de ochtend en 2 x per dag krijgen ze voeding en kan je een foto nemen. Neeee .. gisteren en vanmorgen was te magisch voor mij, dat wil ik onthouden. En je mag ze toch niet aanraken of beet pakken daar ... dussssss .. (anders was ik nog wel gegaan denk ik ...).

Morgen vlieg ik naar Miri, ga daar een national park bezoeken. Kost ook weer extra tijd, hi hi. Wil ook nog naar Kuching en dan natuurlijk een tropisch eilandje, yeah yeah.

Sandra, ik stuur je mijn droom vanavond door ... kan je ook even meegenieten. En weet je op een dag sta je ook tussen de oerang utangs!!!! Gewoon doen.

Foto's lukt nog steeds niet, ik heb niet alle snoertjes mee genomen, normaal hebben ze overal card-readers ..... maar hier niet .. ha ha. Hopelijk vind ik snel een internet cafe dat dat wel heeft. Dan krijgen jullie een beeld erbij, eindelijk .... We will see.

Ga zo eten met Sandra (tjaaaa hoe is het mogelijk) uit Den Haag, ze heeft een kamer naast mij en is Nederlandse. Gaan zo hapje eten samen en gaat de tour na mijn verhaal ook morgen doen. Sandra .. hint hint ... je gaat gewoon volgend jaar ....

Kuzzzzzzzzz en knuffel

xxx