Hallo allemaal,

Zooo I am back! In Miri. Wat een dagen zeg .. Moet gewoon weer even hier aarden zeg maar, na al dat jungle-geweld, hi hi.

Waar moet ik beginnen met vertellen .. bij het begin danmaar ...

De laatste dag voor de trip naar de jungle in Miri een beetje rondgehangen. Had geen zin om naar het strandje te gaan met de bus (een half uur), dus wat spullen gekocht voor de tocht die ik nodig had. Tabletten om het water te zuiveren, wat extra gezondheids-repen, energie-snoepjesenzo ... Voordat ik deze expeditie ging doen, werden we gewaarschuwd dat het 24 uur kan duren voordat je opgepikt kan worden uit de jungle, mocht er iets gebeuren (ziek worden of omdat je terug wilt, ha ha). Dacht vertel het maar niet van te voren, want ik zou wel heel diep de jungle ingaan, haaaaaaaaaaaaaa. Maar ben weer safe terug, dus kan het nu wel zeggen ;-)

De avond vooraf zijn we met de eigenaar, Tom van ons guesthouse en onze groep gaan 'bieren', want de dag daarna bestaat er alleen nog maar water of thee of koffie. En zo kon ik het groepje wat beter leren kennen. Helen uit Engeland, ontslagen op haar werk en dacht ik ga reizen (goh vervelend), Paul uit Ierland, werkt in het buitenland in de advertenties, heeft in Japan, China en Nieuw Zeeland gewoond en gewerkt en stopt tussen zijn baan door om te reizen en Ian uit Engeland, geen werk en reist gewoon lekker van land naar land. Dan nog 5 personen uit Zweden, jonge studenten. Zitten op een school waar ze voor moeten reizen naar diverse landen en op deze manier leren ze over de natuur, cultuur etc. etc. Geweldig dat zulke scholen er zijn!! Lang leve Zweden! Ook dit groepje zou tegelijk met ons vertrekken voor een studiereis. Dat werd dus een lange gezellige bier-kennismakings-avondje. En ja de biertjes zijn lekker hier hoor ...

Volgende morgen vroeg op (dat is best zwaar na een lange zwoele bieravond ;-( ha ha). Paul en de Sweden-guys and girls gingen met het vliegtuigje. Helaas konden wij niet mee, geen plaats meer. Dus vertrok ik met Helen en Ian in een jeep (4WD) richting jungle. Dus we nemen snoep en chips mee en nog meer lekkere dingen en gaan met die jeep. Een tocht over hobbelige wegen met zand en keien van 6 tot 8 uur. Maar gezellie hoor. Airco aan, kijken, kletsen, zingen en indoezelen. Langzaam weg van de beschaafde wereld .... Onderweg alleen maar bomen, bomen, jungle en jungle en bergen.

We gingen gelukkig heel snel, omdat de weg door de jungle droog was, konden we snel blijven rijden. Om half 5 bereikten we dan een hutje bij een rivier, waar we moesten wachten op de boot die ons zou brengen naar het 1e dorpje into the wild, Long Spigen. De dag daarvoor maakten we nog geintjes dat we geen regen willen, want regen betekent bloedzuigers, getsie de petsie .. Ik had op de film van National Geographics gezien hoe die leuke beestjes op je lijf komen en lekker gaan meeeten van je bloed .. het idee al .... Maar geen regen onderweg .. totdat we aan het wachten waren op de boot naar het dorpje ... knal boem klets .... jaaa hoor daar kwam de 1e tropische bui en we moesten nog maar beginnen. Dus al onze spullen in plastic zakken gedaan om het droog te houden en dan in je dag-rugzak. Gelukkig konden we wachten totdat het ergste voorbij was, maar dan moesten we toch echt gaan in het bootje. Een heel smal bootje, achter elkaar zitten met z'n drieen. Onze spullen in een 2e bootje. Inmiddels was het al donker ... dus in het pikke donker op een smal bootje .. in de regen. Pech nummer 2, de rivier was heel laag, het had namelijk al 2 maanden niet echt meer geregend hier in deze streek. Leuk, wij zijn er 1 middagje en regen, hi hi ... We moesten tegen de rivier in, dus het ging tergend langzaam en onze boot zat telkens vast. Om verder te komen, moesten we dus de boot duwen, ja ik mag dan wel vakantie hebben, maar er moest gewerkt worden. Dus jump into the river en duwen die boot, water is overigens gewoon warm, heel warm. Dat werd dus natte kleding, natte schoenen en duwen, varen, duwen, lopen langs de rivier, omdat we er niet door konden. Onze boot werd dan verder geduwd door de gids en wij dus langs de kant meelopen en dan weer in het water en verder. We hebben er 2 uur over gedaan in het pikke-donker om bij de stam te komen waar we zouden overnachten. Boven ons de sterren en af en toe harde klappen van onweer, prachtig geluid tussen de bergen en door de flitsen zagen we dan ook echt dat we in de jungle waren .... de jungle-geluiden zijn zo leuk om te horen.

Paul en de Zweden zaten al prinsheerlijk in de longhouse op ons te wachten. Eerst natte kleding uit en omkleden en bij het vuur in de longhouse eten, rijst met vis. Het is een heel klein dorpje midden in de jungle, diverse families wonen hier dus heel primitief in de longhouses tussen de kippen, de pigs, de honden. Omdat het zo donker was, had ik geen idee hoe het eruit zag buiten en had ook geen idee waar ik nu zat, behalve dan in een longhouse met allemaal mensen en kinderen door elkaar aan een vuurtje te eten. Het was inmiddels al 10 uur in de avond. Waar ga ik slapen, het is zeik-nat buiten en waar moet ik mijn hangmat ophangen? Gelukkig kwam het verlossende woord, jullie slapen in de longhouses, want het is te donker en te nat om buiten te gaan slapen nu ... Fijn .. dank je wel .... dat scheelt weer. Ooh ja .. en natuurlijk onze eerste bloedzuigers-check bij elkaar. Niemand had ze ... dat viel dan ook weer mee zeg. Okeeee tijd om te slapen, en zo werd iedereen opeens verdeeld over de families en de longhouses. Paul, Helen en Ian werden opeens ook ergens gebracht, niemand wist meer waar wie nu zat (ging slapen), haaaaaaaaaaaa. Zo belandde ik in een klein kamertje in de longhouse van de stamhoofd (het grootste longhouse). Leuk!!! Samen met Molly en Amanda from Sweden. Pikdonker overal, kon niets vinden, ha. Bedden zijn er niet, dus slapen op de grond. Jawel dat is een leuke beproeving ... hoe ga ik liggen, op mijn rug, nee, op mijn buik, nee .. op mijn zij (zo wil ik liggen!!!!), auw doet ook zeer. Pfffff hoe val ik slaap? Ach alles went ... ik vond een manier op mijn zij. Mijn toilettasje met kleding werd mijn kussen. Doodmoe, dus uiteindelijk in slaap gevallen.

Volgende morgen, vroeg half 7 wakker van alle geluiden van mensen die buiten lopen en over de houten vloeren in de longhouses en de kippen zijn de wekker. Klaarwakker, haa. Nu kon ik het dorpje zien met al de longhouses midden in de jungle. Gezellig en leuk om te zien hoe iedereen zijn taak heeft, jagen, voedsel zoeken (fruit), vis vangen uit de rivier. Inmiddels werd een beetje duidelijk wie nu waar had geslapen en bij welke familie. De eerste dag daar alleen maar gekeken en de families bezocht en in elkaars longhouse kijken hoe het daar was. Met Molly en Amanda erg gezellig in ons longhouse. Ontbijt werd rijst met vis, ja vis als ontbijt, weer eens iets anders, hi hi. Maar gelukkig, Barrie kan altijd eten, dus kom maar op met die vis en rijst als ontbijt. Al die indrukken zorgen voor trek, dus dat ging wel goed hoor. Zo kwamen de hele dag door, alleen maar kijken en elkaar bezoeken en de kinderen die daar leven bezoeken. Die zijn super nieuwsgierig en willen van alles weten en dolgraag engels leren. En voor de verandering aten we in de avond weer rijst en vis.

Volgende dag kregen we door wat we gingen doen, eerst met de hele stam picknicken bij de rivier met ons groepje en het zweedse groepje. Iedereen uit het dorpje ging mee, dus niemand bleef achter. Maar na het ontbijt is het badder tijd, dus wassen in de rivier in groepjes ... in je sarong. Heel handig, met zeep wassen en je bent weer fris. Althans ik voel me toch heel fris als ik maar water voel ... Toen de picknickmet het hele dorpje, de rivier op, tegen destroom op, dus dat werd weer bootje in en bootje uit en de boot vooruit duwen. Heel avontuurlijk hoor en heerlijk verkoelend, tussendoor zwemmen na het harde werk van de boot duwen en tegelijk plassen in de rivier in je kleding. Heel handig allemaal. Langs de rivier een vuur maken en eten (wat een verrassing rijst met vis). Onderweg hadden de boot-jongens een vis gevangen van 40 cm lang .. leuk die zwemmen daar dus ook als ik zwem, ha ha. Vis werd aan een stok gedaan en grillen.Super dag! Eten, zwemmen met de kinderen en veel lol maken met allerlei spelletjes in de rivier en zo lerenwe de stam helmaal kennen bij naam en werd er volop gelachen en dingen geleerd over de jungle.

Na depicknick terug naarhet dorp en ja hoor regen, regen regen. Bloedzuigers-check en niemand bloedzuigers. Hoe is het mogelijk? Just lucky? Weerlaat in het dorpje, dus konden weer niet meeronzehang-slaap-tent opzetten buiten. Dat werd dus weerslapen in delonghouse, inmiddels is alles een beetje duidelijk, dus wordt je hutje langzaam je eigen stekkie en zelfs hetslapen op de grond ging me goed af.

Dagdaarna ging onze groep uitelkaar. De studenten van de zweedse school gingen voorhun studieopdracht zaden zoekenmidden inde jungle. Dus moest ik afscheid nemen van mijn slaap-maatjes Molly en Amanda. Helen, Paul, Ian en ik gingen meteen gids verder door. Dit was een hele pittige dag!!! Vroeg uit de veren, boot in, duwen, duwen met het bootje verder de rivier op. Ondertussen weer eten en koken langs de rivier.Het lopen door de jungle is bloedzwaar en bloedheet. Je loopt dan niet in de zon, maar het is vochtig, warm en je verliest binnen een noodtime veelvocht, dus veel drinken en lopen en drinken en lopen.En je kan het geloven of niet, maar ik hebme toch stukken moeten klimmen,bijna recht omhoog. Je kon je alleen beet houden aan bomen, wortels en struiken om naar boven te komen. Gewoon recht omhoog. En wat gebeurt er, mijn broek schuurt compleet uit, haaaaaaaaaaa. Door de stappen omhoog nemen en trekken en kluiteren. Holy fuck zeg! Had mijn bikini eronderzitten gelukkig, maar de gidsenhebben zich kapot gelachen en Helen, Paul en Ian ook. Nou ja,niets meer aan te doen. Had nog 1 broek bij mij, maar ja die wil ik graag heel houden, dusben doorgelopen met mijn kapottekruis tot aan mijn knieen.Schaamte is er niet meer bij in dit soort omstandigheden, je checkt elkaar lichaam elke dag op bloedzuigers, jewast je in de rivier. Soooo what!! Na deze zware dag slapen in onze hang-slaap-zak. Midden in de jungle was een verlaten longhouse, deze was dicht gemaakt, maar daarnaast was een soort uitkijktoren en daar hebben we geslapen.Onze hammocks (slaaphangzak) daar opgehangen. Super ervaring en wat een lol. Hoe hangen we die dingen op en hoe kruip je erin, haaaaaaaa. Uiteindelijk allemaal gelukt. Toen op de uitkijktoren kaarsen aan en eten en zitten. Super, niets anders meer als jungle. Heb redelijk geslapen, kreeg het namelijk koud door de vochtigheid ... had gelukkig wel iets extra's bij mij, maar ook dat wordt vochtig. Kon zo vanuit mijn hammock de sterren zien ...... Oooooh ja ... bloedzuigers-check and guess, YES allemaal bloedzuigers ... De eerste op ons lijf. Ik had er drie, 2 waren al klaar met drinken en 1 was nog bezig, YAK!! Gelukkig hebben we onze gidsen en die halen ze eraf, haaaaaaaaaaaa. Jungle jungle ... het kon ook niet anders ....

Na deze avontuurlijke nacht weer vroeg op, de gids had de hele nacht een vuur aangehouden voor ons, zodat er geen dieren zouden komen en we ons veilig zouden voelen. Er wonennamelijk nog meer stammen daar en niet alle stammen zijn even vriendelijk ... oeps ... Om te laten zien dat we komen voor peace and not war, maken ze stokken met tekens erop, die zetten ze neer en dat wil zeggen, ik ben van deze stam en wij komen in vrede ... no danger! Haaaaaaaaaa, geweldig .. maar fijn idee dat onze gids over ons waakte de hele nacht. Stel je voor dat je in een grote pot op een vuurtje beland .... lekker vlees in plaats van vis, hi hi.

Volgende morgen weer keihard werken en lopen door de jungle, lood en loodzwaar, eten is nog steeds vis en rijst en ook nu heel veel vers fruit dat in de jungle groeit. Heerlijk voor de afwisseling en je lichaam kan het zo goed gebruiken! Toen naar de waterval lopen, weer kluiteren door de jungle en klimmen ... ik dacht na de Mount Kinabalu het ergste gehad te hebben, hi, maar toch dit was weer anders ... Heerlijk gezwommen bij de waterval en toen verder lopen naar de rivier.

Ja toen kwam het moment dat ik terug moest, Helen, Ian en Paul gingen nog verder, maar zij blijven 2 weken in de bush bush. Ik zou met een gids terug gaan naar het 1e dorpje waar we de eerste nacht aankwamen. Alleen terug en dat is ook een zwaar moment na al die ontberingen in de jungle en demooie momenten.Zelfs de bloedzuigersgaan wennen, het is meer het idee ... ha. Dus tijd voor afscheid. Dikke knuffels en mijn bootje in, de rivier af met de stroom mee, dus ging stukken sneller en niet heel veel duwen.

Ik zou die nacht blijven slapen in de longhouse van deboot-man en zijnfamilie.Heel jong, een kindje van 8 maanden. Aan het einde van dedag kwam ik weer terug in het dorpje. Geen zweden meer, geen Helen en Ian en Paul meer, alleen nog destam van het dorpje. Maar gelukkig ik kon mijn eigen ganggaan, wist de plekjes, wist waar ikde rivierin kon om te wassen en te zwemmen. En een heerlijke maaltijd, ik kreeg,rijst, vis en groeten. Groenten ... wow, wel 3 soorten. Wat een verwennerij. De kinderen in het dorphelemaal blij dat iker weer was en vonden mij zielig dat ik alleen was. Dus lolmaken met de kinderen!Vroeg naar bed gegaan, was moe van de wandelingen in de jungle. Kreeg een kamertje voor mijzelf met een kussen op de grond. Een kussen, geweldig en heerlijk. Toen ik het licht had uitgedaan hoorde ik me toch een geluid en voelde telkens iets langs mijn benen. Dacht eerst dat het motten waren of vliegen, maar het voelde zo raar ... dit konden geen vliegen of motten zijn .. Op een gegeven moment schrik ik zo, er liep toch echt iets over mijn voeten heen, heeel snel. Ik snel mijn zaklamp aan je hoor, muizen in mijn kamer!!! Wel 4. Schrok mij kapot en op slag wakker. Hoe ga ik nu slapen hier? Muizen in mijn kamer. Heb ze goed bekeken, niet zo groot en best grappige, leuke oortjes, maar ja ik kan niet meer slapen. Had een olielampje gezien in mijn kamer en heb deze aangedaan. Licht zal ze weghouden. Ik dus olielamp aan en mijn zaklamp aan toen kwamen ze niet meer .... Wel hoorde ik ze lopen boven mij, op de houten vloeren, wat een herrie. Olielampje heel veilig ver van mij af gezet, longhouse in de fik is ook niet zo best. En na een tijd in slaap gevallen, eindelijk. Volgende morgen vroeg brandde mijn zaklamp nog en mijn olielampje, haa. Toen ontbijt, rijst met vis, yeay!!! Daarna met boot terug naar het beginpunt van dit avontuur. Toen nog 1,5 uur in een jeep, alleen. Niemand die engels praat, ha ha. Dus maar weer hopen dat alles goed gaat komen en ik gebracht wordt, waar ik moet zijn. Namelijk een vlucht in een klein 2-motorig vliegtuigje (de kleinste die er is). Ik helemaal blij met deze vlucht, dat bespaarde mij een langdurige jeep-tocht.

Vliegen in een heel klein vliegtuigje is geweldig. Je voelt alles. Gaat echt nog allemaal handmatig. Ik zat achter de piloot en de co-piloot en kon alles zien. De hendels voor het stijgen, het landen, de fuel-hendels en alle meters in de cock-pit. Prachtig laag vliegen over de bergen en de rivier. Ik weer als enige blanke, ha ha. Hadden nog een tussenlanding, dus kletsen met de piloot uit de Philippijnen en de co-piloot. Kan allemaal als je zo klein vliegt. Snoepjes delen met de piloot en grapjes maken. Fun!!! Toen landen op Miri en met taxi terug naar mijn guesthouse. Nu zit ik weer in Miri, in mijn tapas-restaurantje aan de chocolade-shake met slagroom. Vanmorgen nog in de rivier gezwommen en gewassen ... ben nog niet onder de douche geweest, ha ha. Wel handen gewassen met zeep en daar heerlijk aan geroken, naar de toilet geweest en mijn spullen in mijn kamer gezet. Heb net een vlucht geboekt voor morgen. Ik ga niet naar Kuching, gaat me te veel tijd kosten. Ik ga naar Kuala Lumpur en vlieg dan door naar Kota Bahru (vaste land Maleisie). Tijd voor de Perhentian islands om af te sluiten. Even iets langer blijven op 1 plek en niet zo veel onderweg. Bijkomen en nagenieten. Dus morgen weer een reisdag met 2 vluchten en een boottocht naar de eilanden. Zin in!!!

Hopelijk werkt internet en telefoon daar, dus mochten jullie weer niets horen, dan komt het omdat het daar ook primitief is ... Geen ATM's (geldmachines) enzo daar, beetje net zoals vorig jaar op mijn eilandje. Hoop morgen aan het einde van mijn dag op mijn eilandje te komen ... joepie de poepie.

Nou wat een verhaal zeg, wel erg lang, maar ja ... het was ook zo een belevenis, hi hi.

Ik baal dat ik geen foto's erop kan zetten. Heb net in Miri een card-reader van Sony gekocht, maar computer doet weer raar en geeft virus aan ... dusss ... voorzichtig. Foto's staan nog op mijn memorycard en daar wil ik ze graag houden. Had jullie zo graag willen laten meegenieten van al dit natuur-gebeuren. Maar zal ze anders in NL erop zetten als de computers weer beter werken ...

Nou tot op de Perhentians!!!

Knuffel van een hele happy Barrie

Ik neem nog een chocomel-shake met slagroom .. haaaaaaaaaaaa. En dan ga ik hier pasta eten met pesto. Geen vis en geen rijst. Jihoeeeeeeeeeeeee

xxx